Description: Alleen uit bewustheid, inzicht en je eigen levenservaring kun je
komen tot het realistisch besef dat de kwaliteit van je bestaan van
moment tot moment het allerbelangrijkste in je leven is.
Dit
besef kan je brengen tot een (mentale) ontspanningsgericht- heid en
keuzebewustheid in je leven.
Hoe belangrijk maak je je doelen en
hoe belangrijk je zijn in een vrije onafhankelijke positieve
levenstoestand.
Wanneer er voldoende realiteitsbesef aanwezig is,
behoeft voor de meeste mensen het leren leven in een ontspannen
positieve levenskwaliteit geen langdurig proces te zijn.
Besef
echter ook dat het hier om een groeiproces gaat, en om een blijvende
gerichtheid in je leven; want wanneer je deze gerichtheid verliest
kun je (vooral in het begin) gemakkelijk weer terugvallen in je oude
egocentrische conditionering.
En probeer ook te beseffen, dat
hoewel je fundamentele ge- richtheid op innerlijke integriteit in
een ontpannen positieve levenskwaliteit in eerste instantie je eigen
verantwoordelijk- heid is, alles wat je daarbovenop nog gegeven
wordt een onverdiend geschenk is, waar je geen recht op kunt
hebben.
Vroeg of laat zal iedereen kunnen ervaren hoe een grove
verwachtingsmentaliteit alles verpest.
Voor een belangrijk
gedeelte bestrijkt het hier geschrevene een gebied dat tot op heden
geclaimd werd door religie.
Geclaimd, maar vaak ook enorm
vertroebeld of verminkt in woor- den, begrippen en duizend andere
dwaalwegen.
Wat ik hier beschreven heb is de meest directe weg
naar de hoogst mogelijke kwaliteit van zijn voor iedere mens; geheel
los en vrij van elke religie of filosofie.
Steeds vaker
wordt mij ook de vraag gesteld of ik mis- schien de toestand
van verlichting bereikt heb.
Verlichting is in mijn ogen echter
een schadelijk en daarom fout woord. En met betrekking tot de
toestand die ik noemde ultieme levenskwaliteit is het begrip
verlichting slechts banaal en ook misleidend.
Het bevatte
oorspronkelijk misschien een poging iets onzeg- baars te zeggen,
maar het heeft ook iets wat voor ons denken een mysterie is,
gedegradeerd tot een begrip; tot het cathego- riseerbare.
Daarom
is de vraag naar iemands verlichting een volkomen zinloze vraag.
Besef echter ook dat het alleen een ego kan zijn dat verlicht
wil worden.
En daarom betekent leven in verlangen naar dit ideaal
continu leven in doelgerichtheid en subtiele onvrede; je bent dan
immers niet wat je zijn wilt . . . . .
Wanneer ik echter de term
ultieme levenskwaliteit gebruik, dan geeft dat slechts het einde aan
van een groeiproces in kwaliteit van zijn.
In een groeiproces ga
je niet ergens naar toe; je hebt geen doel, het groeien overkomt je.
En pas wanneer je na verloop van tijd omkijkt kun je je reali-
seren dat de kwaliteit van je zijn gegroeid is; dat de kwaliteit van
je zijn getransformeerd is.
In het groeien heb je geen doel; je
kiest slechts uit realiteits- besef in het moment voor een zo veel
mogelijk ontspannen posi- tieve toestand; of misschien voor een
meditatieve toestand, of in een meditatieve toestand voor je meest
totale openheid en ontvankelijkheid voor het mysterie dat aan alles
voorbij is.
Echter al dit, zonder dat er iemand is die iets wil,
of een doel heeft.
Omdat verlichting een (vele)levensdoel is om
bereikt te wor- den raad ik iedereen aan dit woord verlichting voor
eeuwig en altijd uit zijn of haar vocabulaire te schrappen, zoals ik
dat zelf al lang geleden ook gedaan heb.
Dit zou je kunnen
bevrijden van een mentale spanning waar je je misschien niet bewust
van bent.
En daarnaast con